Wel of niet vermijden?

Wel of niet vermijden? Menig hond reageert op zogenaamde 'prikkels' in zijn omgeving. Dergelijke omgevingsprikkels kunnen zijn: andere honden, vreemde voorwerpen, mensen, paarden etc. Dit is niet vreemd, veel honden doen dit. Veelvoorkomende reacties zijn: ernaartoe trekken, ernaar blaffen, uitvallen etc.  Op welke dingen een hond reageert, is per hond verschillend.

Veelal is dat gedrag ontstaan door onvoldoende socialisatie (onbekend maakt onbemind) ofwel een slechte ervaring, ook wel een traumatische ervaring genoemd.

Als je hond (voor jou ongewenst) reageert op dingen in zijn omgeving, moet de deze dingen dan juist wel of niet vermijden? Het is immers vervelend als je hond steeds ongewenst reageert. Je wandeling is niet meer ontspannen. Voorbijgangers kunnen ook vervelend reageren op het gedrag van je hond. 

Voorkomen van ongewenst gedrag, zoals blaffen of uitvallen

Simpel gezegd, is vermijden natuurlijk een logische en simpele manier om te voorkomen dat een hond blaft of uitvalt. Immers: geen confrontatie met de prikkel of trigger, zorgt er ook voor dat de reactie uitblijft. Je wandeling is daardoor weer ontspannen zolang je de uitdagingen uit de weg gaat. Voor jullie beide wordt het daardoor een stuk aangenamer. 

Vermijden is dus een manier om het ongewenste gedrag te voorkomen. Maar is het ook de beste manier om je hond ander gedrag te leren? 

Vermijden zorgt ervoor dat je hond geen ongewenst gedrag laat zien, maar het leert je hond niet om daadwerkelijk op een goede manier te leren reageren op deze omgevingsprikkels. Je gaat ze uit de weg en daardoor zijn ze er niet. Het voorkomt een ongewenste reactie. 

Het vermijden is dus een korte termijn strategie. Tenzij je de rest van je leven prikkels wilt blijven vermijden. Dat is natuurlijk een keuze. 

Er is ook manier om wél de uitdaging aan te gaan. Dit vraagt meer inzet, maar brengt uiteindelijk een langdurige oplossing voor je probleem.


Wel of niet vermijden?

Exposure therapie 

Bij mensen wordt het exposure therapie genoemd, in de kynologische gedragstherapie hebben we het bijvoorbeeld over conditionering of desensitisatie. In dergelijke vormen van therapie, leer je een hond wennen aan dingen waar hij gespannen op reageert. Dat gedrag kan diverse motivaties hebben. Angst, prooidrift, pijn, stress, frustratie, willen najagen etc. 

Het komt allemaal op hetzelfde neer: wil je op een fijne manier leren omgaan met dingen in het leven, dan zal je eraan moeten worden blootgesteld. Je kunt een hond niet leren omgaan met een andere hond, zonder hem bloot te stellen aan een andere hond. 

Dit 'blootstellen aan' is een vorm van therapie. Er bestaan diverse manieren voor, maar ze hebben allemaal gemeen dat je de 'prikkel' gebruikt om te oefenen. 'Face your fears' - de uitdaging aangaan met hetgeen je stress oplevert. Hetgeen je angst inboezemt. Hetgeen je triggert. Hetgeen de (voor de hondeneigenaar ongewenste) reactie uitlokt.

Oefenen met een prikkel, maakt dat je jouw hond in dezelfde situatie ander -gewenst - gedrag aanleert. Dit is niet de makkelijke weg, maar wel de weg naar langdurig resultaat. Wil je je hond een andere - gewenste - reactie aanleren in nabijheid van dingen waar hij nu ongewenst op reageert? Mogelijk is de online cursus Sociale Hond dan iets voor jou.